Ne kadar zengin olsan, ancak yiyebileceğin kadar yersin. Denize testiyi daldırsan, alabileceği kadar su alır, gerisi kalır.

İhtiras hiçbir zaman kapasiteyi artırmaz. Bir insanın hırsının sınırı olmasa da kapasitesinin bir sınırı vardır. İhtirasa kapılıp da bir testiye koca bir derya boşaltılsa bir testilik suyun dışındaki suların tamamı israf olur. Dolayısıyla ihtiraslara göre değil kapasitelere göre hareket etmek en doğrusudur. Aksi hâlde insan, hırslarının oluşturacağı helâk edici israfların içinde hüsrâna uğrar…

Nice balık vardır ki, su içinde her şeyden eminken boğazının hırsı yüzünden oltaya tutulmuştur.

İhtiras, gözleri kör eder. An gelir, en açık göz bile, içine düşeceği tehlike çukurlarını görmemeye başlar. Yani ihtiras saâdeti değil, felâketi hazırlar. Çünkü insanların başına gelen belâların çoğu, ihtiyaçlarını temin hususunda ihtirasa kapılmalarının neticesidir.