Dünyada sürekli yaz olsaydı; bağa, bahçeye sürekli olarak güneşin harareti vursaydı, toprağın ot bitirme kabiliyetini kökten yakardı.

Âlem, zıtlar üzerine kuruludur. Bu zıtlar arasında da ebedî bir nöbetleşme ve değişiklik yaşanır. Kâinâtı, Allah’ın murad ettiği bu şekliyle devam ettiren mutlak kanunlardan biri de budur. Eğer mevsimler olmasaydı, tabiat köhneleşir, insanlar da yaşamaktan bıkardı. Değişiklik, ferahlık ve tazeleniş getirir. İnsan tabiatı da buna muhtaçtır.